آئینه دلش با دل من صاف نبود
عمری که گذشته بود اسراف نبود
یکباره خبر داد که من پیر شدم
انصاف نبود عزیز(ازیز)* انصاف نبود
* برای کسانی نوشتم که به شدت به قوانین شعر کلاسیک معتقدند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جلوی پنجره نشسته ام
و با چشمانم ادای باران را در می آورم
و شاید باران ادای من را ...
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1385ساعت 20:27  توسط مرحوم امیر پیرنهان
|
مربوط شدیم مثل(( اُردی )) به(( بهشت))
گفتم که چرا مرا نبردی به بهشت ؟
او گفت: به چشم من اگر زل بزنی
از راه میان برش تو خوردی به بهشت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به معجزه اعتقادی نداشتی
و حتی احتمال هم نمیدادی که من
گریه کردن را بلد باشم
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1385ساعت 21:50  توسط مرحوم امیر پیرنهان
|
میخواست فرشته جای آدم باشد
هر چند که طول زندگی کم باشد
در مجلس ختم حضرت عزرائیل
میخواست کسی غیر خودش هم باشد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دیروز
دریا فقط به این امید موج میزد
که ساحل آن را پذیرا بشد
و امروز دریا خودش را به ساحل تحمیل کرد
خودش را به آسمان تحمیل کرد
و فردا خیلیها شنا بلد نیستند
اینجا قایقها
صدای اره برقی میدهند
صدای درخت میدهند
ببرید این صدا را .
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385ساعت 21:58  توسط مرحوم امیر پیرنهان
|
در چشم تو دنیا به مراد است انگار
نسکافه و قهوه خانه زاد است انگار
مکتوب شده غزل غزل در چشمت
هر کس که نخوانده بی سواد است انگار
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گل یا پوچ؟
: جفت پوچ
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1385ساعت 21:17  توسط مرحوم امیر پیرنهان
|
من بر سر هر واقعه با او درگیر
گفتم که دلیل ؟ گفت: فرضاً تقدیر
خوشبخت ترین زوج جهان ما هستیم
من فرض گرفته ام تو هم فرض بگیر
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دو دوتا خیلی میشود
وقتی
کودکان جنگ
با شمردن اجساد ریاضی یاد میگیرند
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385ساعت 13:25  توسط مرحوم امیر پیرنهان
|