تبليغاتX
وقتی برای هیچکس فرقی ندارد - من و دکتر

وقتی برای هیچکس فرقی ندارد

دنبال یک هویت مجهول میرویم / حالا که اسممان شده آقای هیچکس

من و دکتر

 

   : سلام دکتر

   - سلام قرصاتو خوردی؟

  :آره خوردم به در و دیوار یه کم زخمی شده

  - چی شده ؟

 : میخواست بپره بلد نبود

  - چی چی بلد نبود ؟ خودم یادش دادم

  :آره اونم داد به بغل دستیش . میکشی؟

  - نه بلد نیستم

   : چی چی بلد نیستم ؟ خودم یادت دادم

   ـ آره یادم رفت . یادم رفت بهت بگم یکی نقاشیاتو میخواد

  :  بگو هنوز روشنش نکردم

  - خب روشنش میکردی

  : آخه هر دفه سیگار میکشم . تا روشنش میکنم میسوزه

  - آره . دلت ؟ بوش همه جا رو برداشته

  : نه بابا اون که خیلی وقته بوش همه جا رو برداشته  اما گذاشته سر جاش

  - تو همه ی تابلوهات اتیش گرفته ؟

  : گر گرفته . من سیگار میکشم . تو هم سیگار میکشی . اما این کجا و اون کجا ؟

  - همین دور و برا  بگرد پیداش میکنی

  : ایول . تمام دور خودمو میگردم بلکه پیدا شد

  - تو نمیخوای آدم بشی؟

  : آد م تا زمانی که آدم بود آدم بود

   این یه امر ثابت شده ست مگر اینکه خلافش ثابت بشه

  -  چه جوری ثابت بشه ما که مدرک نداریم

 : من ندارم تو که دا ری . مهرم که داره . خودم دیدم . مهر باطل شد داره

  - معتبر نیست

 :  آره اعتبارش منم

  - خوبه . بابا اگه خوب بشی میتونی بری زندگی کنی

  : نه اونجوری زندگی نمیذاره زندگی کنم

  - آره خدا هم نمیذاره من بندگی کنم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1384ساعت 12:49  توسط  مرحوم امیر پیرنهان  |